رونق تولید ملی | شنبه، ۳۰ شهریور ۱۳۹۸

اسطرخی؛ بهشت کوچک شیروان - نمایش محتوی مجازی

 

 

اسطرخی؛ بهشت کوچک شیروان

دانلود

روستای اسطرخی یکی از روستاهای هدف گردشگری در ۲۸ کیلومتری جنوب شهرستان شیروان است

که همه ساله گردشگران زیادی را به خود جذب می کند. این روستای زیبا در دامنه کوه شاه جهان واقع شده؛

مکانی که در دره‌ای نسبتا ژرف قرار گرفته و رودخانه‌ای از وسط آن عبور می کند. این رودخانه زیبا

و چشم نواز از چندین چشمه کوچک و بزرگ تشکیل شده و پس از طی مسافتی کوتاه به آبشاری

زیبا و بلند تبدیل می شود که آب آن از ارتفاع ۲۰ متری به ته دره سرازیر می‌شود.

این آبشار در بین اهالی به آبشار شارشار معروف است و بلندترین آبشار منطقه محسوب می‌شود.

آب از آبشار اسطرخی که بلندترین آبشار منطقه شیروان است از بین درختان بزرگ و تنومند سپیدار،

بید و گردو ریزش می‌کند به علت برخورد با موانع سنگی به صورت ابر سفیدی در می‌آید که منظره

بسیار جالب و دیدنی را به وجود می‌آورد. اطراف آبشار یکی از مناطق ییلاقی و بسیار سرد در تابستان

به شمار می‌رود. در فاصله ۴۰ متری شرق آبشار غار کوچکی وجود دارد که استالاکتیت‌ها و استالاگمیت‌های

آن از سنگ‌های اسطرخی که معمولا آهکی است تشکیل شده است.

روستای اسطرخی در مسیر دسترسی به این آبشار، گردشگران را به غارهای طبیعی و زیبایی چون غار

گلیان که از جمله دیدنی‌های مشهور شیروان محسوب می‌شود، راهنمایی می کند. بر بالای آبشار شارشار

آسیای آبی قدیم و مخروبه ای قرار دارد و دامنه شرقی و غربی روستای اسطرخی بیشتر حالت جنگلی

دارد چرا که درختان انبوهی آن را فرا گرفته است. علاوه بر این در حدفاصل سرچشمه و آبشار تک

درختی کهن و تنومند از گونه سرو کوهی وجود دارد که محیط ساقه آن حدود پنج متر است

و طول عمر آن به بیش از ۶۰۰ سال می‌رسد.

این زیبایی‌های طبیعی، روستای اسطرخی را با هزار نفر سکنه مهربان و صمیمی به یکی از جذاب‌ترین

مناطق گردشگری خراسان شمالی تبدیل کرده و با وجود اینکه کمتر از سایر مناطق گردشگری این

استان معرفی شده اما همه ساله هزاران گردشگر را به خود جذب می‌کند.

مردم اسطرخی

مردم اسطرخی از ترک های قارشی قزی ماوراءالنهر می باشند که در زمان نادرشاه در نقل و

انتقالات اقوام به این نواحی کوچانده شدند و قدمت روستا نیز با توجه به قبرستان قدیمی آن گواه این موضوع است.

لباس روستاییان معمولی و مردها معمولا محاسن دارند و زن های پیر چارقد سر می کنند و پیراهنی

می پوشند که قسمتی از شلیته ی نسبتا کوتاه و پرچین را می پوشاند و شلوار سیاه رنگی نیز به پا

دارند و زینت آلات خود را به جلیقه خود می آویزند. مردم اسطرخی، بسیار پرکار و زحمتکش و شیرین زبان می باشند.

کوچه آشتی کنان

کم عرض ترین کوچه خراسان شمالی با عرض ۸۰ سانتی متر به نام کوچه ی آشتی کنان در این روستا است که مراسم خاصی برای آشتی کنان داشته اند. به این صورت که دو نفری که قصد آشتی کردن داشتند ابتدا در حمام مجاور کوچه غسل می کردند و سپس هر کدام از دو سر کوچه وارد می شدند و به طرف یکدیگر می آمدند و آشتی می کردند.

مقبره شاهزاده عبدالرحمان

در وسط روستا، مقبره ی امامزاده ای قرار دارد که به روایت اهالی فرزند امام سجاد علیه السلام می باشد که فوق العاده مورد احترام و اعتقاد اهالی است که دارای ضریح چوبی می باشد و اخیرا نیز با یاری مردم و زیر نظر اداره ی اوقاف شیروان، تجدید بنا گردیده است.

گیاهان و محصولات کشاورزی

در کوه های اسطرخی انواع گیاهان خودرو و طبی مانند: ساری گل، کَما، گَوَن، کاسنی، زیره، شقایق، دَرمنه ی ترکی و سیب کوهی دیده می شود و محصولات عمده ی آن عبارتند از: گردو، کشمش، سیب زمینی، گندم، جو (به صورت دیم) و مقداری میوه ی درختی.
مسیرهای ارتباطی روستا برای طبیعت گردان

مسیرهای ارتباطی روستای اسطرخی با روستاهای اطراف (شامل گَرماب، بُلقان و گِلیان) کاملا وابسته به چهارپایان و پیاده روی است. تردد در این مسیرها از داخل زُو یا دره ی آب رو امکان پذیر است که بسیار محدود می باشد. مسیر پایین دست، که از طریق زو می باشد، دارای چشم اندازهای فراوان، دیواره های بسیار زیبا و آبشارهای کوتاه و بلند است که از جمله مسیرهای زیبا و جذاب برای برنامه های گُل گَشت و طبیعت گردی به شمار می روند. این مسیرها شامل ۳ مسیر پیمایش از طریق داخل رودخانه، مسیر جوی بالا و مسیر جوی پایین می باشد.

مسیرهای فوق قابلیت استفاده از دوچرخه ی کوهستان را دارند که در حدود یک سوم مسیر تا گلیان باید دوچرخه توسط دست یا کوله پشتی جابجا شود. مسیر از روستای اسطرخی تا دوآب و روستای گرماب و سپس تا روستای گلیان، چشمه های فراوانی دارد که بعضی از چشمه ها آلودگی های مختصری دارند لذا توصیه می شود حتما از آب جوشیده ی سرد شده در مسیر، استفاده شود.